کلمهای برای یک لحظه روی طومار میدرخشد، سپس در دود محو میشود — آن را فقط از روی حافظه تایپ کن. کلیدهای اشتباه فقط چشمک میزنند؛ بهخودیخود هزینهای ندارند، اما ساعت همچنان در حال گذر است. اگر کلمات پیدرپی کافی را ببری، هر کلمه طولانیتر میشود درحالیکه فرصت دیدنش کوتاهتر میگردد. در حالت کلاسیک، از دست دادن این فرصت یک جان را از تو میگیرد؛ در حالت ذن، هر چقدر که بخواهی وقت داری و هر زمان که خواستی میتوانی با پایان متوقف شوی.